Odunpazarı’nda “İcra” Gölgesinde Festival: Vatandaş Ödüyor, Belediye Eğlendiriyor!

Odunpazarı Belediyesi’nin 15-17 Mayıs tarihleri arasında düzenleyeceğini duyurduğu 5. Uluslararası 3D Gençlik Festivali, belediyenin gayrimenkul satışları ve emlak vergisi alacakları için vatandaşa başlattığı icra takipleri nedeniyle tartışmaların odağına yerleşti. “Dinleme, Diyalog ve Dayanışma” temasıyla duyurulan festival, ekonomik krizle boğuşan Eskişehirliler için "bu paralar nereden geliyor?" sorusunu da beraberinde getirdi.

Gayrimenkul Satışları Festival Fonu mu Oldu? Kanlıkavak’ta Lüks Eğlence Hazırlığı

Kanlıkavak’ta Üç Günlük Eğlence Takvimi

Odunpazarı Belediyesi tarafından yapılan açıklamaya göre, 5. Uluslararası 3D Gençlik Festivali 15, 16 ve 17 Mayıs 2026 tarihlerinde Kanlıkavak Parkı’nda gerçekleştirilecek. Saat 11.00 ile 22.00 arasında sürecek etkinliklerde konserler, dans gösterileri, DJ performansları, tiyatro oyunları ve çeşitli interaktif aktivitelerin yer alacağı bildirildi. Gençler arasında iletişimi güçlendirme ve ortak yaşam kültürünü destekleme iddiasıyla yola çıkan festivalin, kentin en popüler parklarından birinde geniş bir bütçeyle hayata geçirilmesi planlanıyor.

Sosyal Belediyecilik mi, Yoksa Tahsilat Odaklı Yönetim mi?

Festivalin teması "Dinleme, Diyalog ve Dayanışma" olarak belirlenmiş olsa da, sahadaki gerçekler vatandaş için pek de "dayanışma" içermiyor. Belediye yönetiminin bir yandan elindeki gayrimenkulleri bir bir satması, diğer yandan emlak vergisi borcu olan vatandaşların kapısına icra memurlarını göndermesi, harcanan bu festival bütçelerinin kaynağını sorgulatır hale getirdi. Halkın en temel ihtiyacı olan su ve ulaşım kalemlerine sürekli zam yapan, borcunu ödeyemeyen vatandaşı icra kıskacına alan bir yönetim anlayışının; parklarda yüksek maliyetli konserler düzenlemesi "halkçı belediyecilik" maskesinin düştüğünü bir kez daha kanıtlıyor.

Haber Analizi: Eskişehir'de yerel yönetimin ve belediye iştiraklerinin "akraba kayırmacılığı", "mobbing" ve "liyakat krizleri" ile sarsıldığı; ESKİ bünyesindeki su zammı skandallarının "sehven" denilerek yasal kılıfa uydurulduğu bir dönemde, Odunpazarı Belediyesi’nin bu lüks harcamaları toplumsal vicdanı yaralamaktadır. Belediyelerdeki "aile içi kadrolaşma" iddialarının ve "başkan amca oğlu" ayrıcalıklarının yarattığı kurumsal çürümenin faturası; ya su faturalarıyla ya da icra takipleriyle yine vatandaşın omuzlarına yüklenmektedir.

Yerel idarede şahsi menfaatleri için kurum imkanlarını fütursuzca kullananların veya "müdür kardeşi" sıfatıyla imtiyazlı koltuklarda oturanların yarattığı karanlık tablonun gölgesinde; vatandaştan icra yoluyla toplanan vergilerin konserlere ve DJ performanslarına aktarılması, liyakatsizliğin en somut ve en acı örneğidir. Bir yanda pazar pazar gezip "hayat pahalı" diyen siyasiler, diğer yanda aynı hayatı vatandaş için daha da pahalı hale getiren ve elindeki kamu kaynağını şov amaçlı festivallere harcayan bir yerel idare... Şehrin öz kaynaklarını liyakatsiz kadrolar ve şaibeli harcamalarla tüketen bu zihniyet, vatandaşın icra dosyaları birikirken Kanlıkavak’ta eğlence tertip ederek halktan ne kadar koptuğunu bir kez daha tescillemiştir. Eskişehir’in ihtiyacı olan; şatafatlı festivaller değil, her kuruşun hesabının verildiği liyakatli ve adil bir yönetim anlayışıdır.