CHP Eskişehir Milletvekili İbrahim Arslan’ın, ulaşım yatırımları için merkezi hükümetten talep ettiği 3,8 milyar TL’lik hibe çağrısı; Eskişehir Büyükşehir Belediyesi’nin kronikleşen borç sarmalını ve tartışmalı mali yönetimini yeniden gündeme taşıdı.

Eskişehir Büyükşehir Belediyesi'nin 15 yeni tramvay ve 15 elektrikli otobüs alımı için talep ettiği borçlanma yetkisinin "2026 Kamu Yatırım Programı"na alınması, siyasi bir polemiğe dönüştü. CHP Milletvekili İbrahim Arslan, projenin belediye bütçesiyle yapılacağını belirterek, "Gerçek müjde parayı direkt vermektir" çıkışında bulundu. Ancak bu talep, belediyenin halihazırdaki mali tablosu ve geçmişten gelen borç yükü hatırlandığında, "Bu para gerçekten yatırıma mı gider, yoksa bütçe deliklerini mi kapatır?" sorusunu beraberinde getirdi.

2002’nin Borcu 2030’da Bitecek: Bitmeyen Tramvay Borcu

Eskişehir'in ulaşım yatırımları konusundaki sicili, mevcut borçların yönetimi açısından soru işaretleri barındırıyor. Belediyenin 2002 yılında mevcut tramvay hattı için kullandığı kredinin borcu, üzerinden 24 yıl geçmesine rağmen hâlâ bitirilemedi. Mevcut ödeme planına göre Eskişehirliler, çeyrek asır önceki yatırımın borcunu 2030 yılına kadar ödemeye devam edecek. Henüz eski borçlar kapatılamamışken, yeni yatırımlar için talep edilen milyarlarca liralık hibeler, belediyenin kendi öz kaynaklarını ne kadar verimli kullandığını tartışmaya açıyor.

ESKİ ve Vatandaş Üzerindeki "Vergi" Yükü

Belediye yönetimi, maliyet artışlarını gerekçe göstererek ESKİ (Eskişehir Su ve Kanalizasyon İdaresi) üzerinden her ay suya zam yaparken, rakamlar başka bir gerçeğe işaret ediyor. En büyük gider kalemi olan elektriğe yılda ortalama sadece iki kez zam gelirken, su fiyatlarının her ay otomatik olarak artırılması vatandaşa ağır bir yük bindiriyor. Daha da dikkat çekici olanı ise; geçtiğimiz yıl "yatırım yapmadığı" gerekçesiyle eleştirilen ESKİ’nin, kasasında biriken 211 milyon TL’lik bütçe fazlasını doğrudan Büyükşehir Belediyesi’ne aktarmış olması. Yatırım için ayrılması gereken paranın belediye bütçesine "can suyu" olarak aktarılması, vatandaşın su faturası üzerinden belediyenin diğer harcamalarının finanse edildiği eleştirilerini güçlendiriyor.

Tanıtıma Milyonlar, SGK’ya Borç, Yatırıma Hibe!

Bültenimizin önceki sayfalarında incelediğimiz 2026 yılı bütçesinde de görüldüğü üzere; belediye bir yandan devasa tanıtım, ağırlama ve reklam kalemlerine milyonlarca lira ayırırken, diğer yandan SGK prim borçları ve diğer yükümlülükler nedeniyle sıkışmış durumda. Türkiye'nin pek çok yerinde uygulanmayan "katı atık" bedeli gibi kalemlerle vatandaştan ek kaynak toplayan bir yönetimin, şimdi de 3,8 milyar TL’lik nakit hibe talep etmesi, bu kaynağın gerçekten "tramvay" için mi kullanılacağı, yoksa reklam ve personel giderleri gibi "vitrin" harcamalarına mı kurban edileceği şüphesini doğuruyor.